Paleta drewniana musi spełniać określone warunki wytrzymałościowe i jakościowe. Wilgotność palety drewnianej dla prób wytrzymałościowych powinna wynosić dla drewna 20% ±2 %. Deski znajdujące się na powierzchni ładunkowej i części spodniej palety drewnianej powinny być surowe (nieheblowane).

Dopuszczalne rodzaje drewna używanego do produkcji palet drewnianych to: świerk, jodła, sosna, modrzew, olcha, brzoza, topola, osika, dąb, jesion, buk, wiąz, akacja, klon, platan, kasztan szlachetny.

W przypadku drewna drzew iglastych oraz topoli szerokość pierścienia przyrostu rocznego mierzona na 10 słojach nie może wynosić średnio więcej niż 7 mm. Inne rodzaje drewna mogą być zastosowane tylko wtedy, gdy posiadać będą co najmniej takie same właściwości mechaniczne, jak wymienione powyżej rodzaje drewna.

Drewno stosowane w paletach drewnianych musi być wolne od śladów po zabronionych środkach konserwujących do drewna i zabezpieczających drewno przed sinizną. Norma określa dopuszczalny środek konserwujący drewno w palecie drewnianej, nazwa handlowa to TC3. Norma zezwala także na obróbkę termiczną palety drewnianej. Paleta drewniana musi natomiast być pozbawiona zgnilizny, pleśni, grzybów, a także suchej zgnilizny. Ponadto norma nie dopuszcza występowania w palecie drewnianej pozostałości kory czy jakichkolwiek śladów szkodników. W przypadku śladów po byłej obecności szkodników dopuszcza się występowanie pojedynczych dróg wytyczonych przez szkodniki (np. czarnych otworów) o średnicy do 3 mm.

Przy zastosowaniu drewna dębowego zakazane występowanie obliny w palecie drewnianej. Natomiast w przypadku innego rodzaju drewna norma dopuszcza oblinę na dwóch krawędziach każdej części, ale muszą być pozbawione kory, znajdują się u góry i mierząc ukośnie nie przekraczają 15 mm. Oblina jest niedopuszczalna w przypadku desek poprzecznych, środkowych desek spodnich oraz na krawędziach zewnętrznych desek skrajnych oraz dolnych palety drewnianej.

W palecie drewnianej nie uwzględnia się sęków o przekroju do 10 mm. Norma dopuszcza sęki zrośnięte, czyli takie, które po jednej stronie są zrośnięte co najmniej w 3 swojej objętości.

Norma dopuszcza dla palety drewnianej odpowiednie do pory roku sinizny i lekkie przebarwienia. Niedopuszczalne są natomiast przebarwienia spowodowane złymi warunkami suszenia i składowania. Niedopuszczalne SA również dla palety drewnianej pęcherze żywiczne, ale tylko na części górnej desek górnych i części spodniej desek dolnych. W innych przypadkach dopuszcza się występowanie powierzchniowych pęcherzy żywicznych do długości 50 mm.

Skosy przebiegu włókien w odniesieniu do odpowiadającej im krawędzi podłużnej w palecie drewnianej nie mogą przekraczać 5% w deskach i 20% w klockach.

Wszystkie deski palety drewnianej powinny tworzyć jedną całość, spełniającą wszystkie normy jakościowe i wytrzymałościowe.